دانستنی هایی درباره ی هورمون انسولین Insulin
دانستنی هایی درباره ی هورمون انسولین Insulin

هورمون انسولین Insulin

دانستنی هایی درباره ی هورمون انسولین Insulin

استفاده ی هورمون انسولین در میان بدنسازان به وفور افزایش یافته است و گاها بی اطلاع و بدون برنامه این کار را

انجام می دهند اینک مقاله ای درباره ی انسولین قرار داده ایم تا شما با ماهیت انسولین و طرز کار ان را و

نیز تاثیرش بر بدن شما را قرار داده ایم .

انسولین هورمون قوی و مؤثری است که در پانکراس تولید می شود و مسئولیت تنظیم مقدار گلوکز موجود در خون را به عهده دارد.نقشی که انسولین در بدن ایفا می کند این است که جذب، مصرف و ذخیره سازی آمینو اسیدها ،کربو هیدرات ها و اسیدهای چرب را کنترل میکند که این مساله از طریق سلولهای مختلف موجود در بدن صورت می گیرد.فعالیت انسولین به دو بخش آنابولیک و آنتی کاتابولیک تقسیم میشود.

این هورمون انگیزه ای ایجاد می کند تا سلولها از مواد غذایی استفاده کنند و در ضمن از تجزیه این مواد جلوگیری می کند.یکی از مناطق مهمی که فعالیت این هورمون را متوجه خود می کند سلولهای ماهیچه مخطط است و به همین دلیل ورزشکاران به مصرف انسولین روی آورده اند.از سوی دیگر انسولین می تواند ذخیره سازی مواد غذایی را در سلولهای چربی افزایش دهد که نتیجه مثبتی نمی باشد. ورزشکاران به این مطلب پی برده اند که اگر برنامه تمرین با وزنه را با رعایت رژیم غذایی کم کالری (بدون استفاده از کالری اضافی) ترکیب کنند سلولهای ماهیچه هایشان بیشتر به ذخیره سازی پروتئین و کربوهیدرات تمایل نشان میدهد، در نتیجه عضلات با رشد سریع و قابل توجهی همراه شده و پر تر و حجیم تر به نظر می رسند.

با تجزیه ادرار نمی توان به مصرف انسولین پی برد و به همین دلیل است که ورزشکاران حرفه ای پرورش اندام با خیال راحت از آن استفاده می کنند .انسولین اغلب با سایر داروهای بی خطر مثل هورمون رشد ، داروهای تیروئید و تزریق کم تستسترون همراه میشود و آثار مثبت خود را روی فیزیک ورزشکار باقی می گذارد.در اینصورت ورزشکار از نتیجه آزمایش ادرار نمی ترسد.ورزشکاران به این مطلب پی برده اند که انسولین و استروئیدهای آنابولیکی /آندروژنی، ترکیب سینرژستی را ایجاد می کند که از تاسیرات بسزایی برخوردار است.علت این مسئله این است که دو ماده تحت مکانیسم های مختلف قرار گرفته و وضعیت آنابولیک موجود را بخوبی حفظ می کند بطوری که انسولین مواد غذایی بیشتری را به سلول های ماهیچه منتقل کرده و استروئیدها هم سرعت سنتز پروتئین سلولی را افزایش می دهند. هدف از مصرف انسولین در امور پزشکی این است که به کمک آن انواع مختلف دیابت را درمان کنیم. بویژه این احتمال وجود دارد که بدن قادر به تولید انسولین نباشد (دیابت نوع اول)و یا نتواند انسولین را به خوبی در سلولها شناسایی کند هر چند مقداری از آن در خون وجود داشته باشد(دیابت نوع دو). بنابراین دیابتی های نوع اول باید بطور منظم انسولین تزریق کنند زیرا مقادیر کافی از این هورمون را در اختیار ندارند.زمانی که شخص مراحل مختلف درمانی را طی می کند حتما باید مقدار گلوکز خونش را اندازه گرفته و مقدار قند مصرفی خود را به خوبی تنظیم کند .البته بیماران دیابتی باید شیوه زندگی خود را تغییر دهند یعنی از تمرین مرتب بهره گرفته و رژیم غذایی متعادلی را مصرف کنند تا زندگی سالمی داشته باشند . اگر دیابت درمان نشود به یک بیماری مهلک تبدیل می شود.
انواع انسولین که مورد استفاده ورزشکاران قرار میگیرد عبارت است از: ۱-انسولین رگولار یا انسولین معمولی که کاملا بی رنگ می باشد و به سرعت عمل می کند و مدت کوتاهی فعال می ماند حدود ۶ ساعت از آنجا که این انسولین خیلی سریع عمل می کند باید به مصرف کربو هیدرات خود توجه کافی داشته باشید تا دچار افت قند خون و عوارض ناشی از آن نشوید.
۲-انسولین NPH (انسولین ایزوفین) که انسولینی با فعالیت طولانی تر بوده و زمان زیادی در بدن باقی می ماند لذا ورزشکاران باید زمان مصرف آن را توری تنظیم کنند که با ساعات خواب شبانه تداخل پیدا نکند زیرا اگر در زمان خواب دچار Hypoglycemia افت قند خون شوید بسیار خطرناک است وحتی میتواند منجر به مرگ ورزشکار شود.
۳- انسولین مخلوط یا ترکیبی که متشکل از هر دو نوع انسولین نامبرده میباشد
نکته ای که باید حتما به آن توجه داشته باشید این است که همه انواع انسولین را باید درمحل خنک و یا در یخچال نگهداری کنید.
انسولین به طرق مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. دوز مصرفی هم در بین ورزشکاران متفاوت بوده و به عواملی مثل حساسیت در برابر انسولین و مصرف سایر داروها بستگی دارد ، اکثر افراد ترجیح می دهند بلافاصله پس از برنامه تمرین از انسولین استفاده کنند که احتمالا آنابولیک ترین زمان جهت مصرف این دارو بشمار می رود. عده ای هم قبل از مصرف وعده های غذایی اصلی از آن بهره می گیرند.انسولین زیر پوست تزریق می شود و اصلا وارد بافت ماهیچه ای نمی شود.جهت تزریق قسمتی از پوست شکم ویا ران پا را ، نیشگون بگیرید و انسولین را زیر پوست تزریق نمائید ، برای این کار به سوزن کوچک مخصوص تزریق انسولین نیاز دارید.حتما باید به این نکته توجه داشته باشید که پس از تزریق اصلا نباید محل تزریق را بمالید بلکه فقط آن را به حال خود رها کنید در نتیجه انسولین خیلی سریع وارد کردش خون نمی شود .در ضمن تغییر و یا چرخش منظم منطقه تزریق بسیار مهم است .در غیر این صورت به علت خواص چربی سازی این هورمون، چربی زیر پوستی موضعی در محل تزریق ظاهر می شود.

دوز مصرف این هورمون در بین ورزشکاران پرورش اندام متغیر است بطوری که به ازای هر ۷ تا ۱۰ کیلوگرم وزن بدنشان ۱واحد انسولین مصرف می کنند . کسانی گه برای اولین بار از انسولین استفاده می کنند باید راهنمای وزن را نادیده گرفته و در عوض دوز مصرف را در سطح پایین حفظ کنند تا به تدریج بتوانند دوز مصرفی را افزایش داده و به سطخ مورد نظر برسند.به عنوان مثال در اولین روز درمانی ، دوز مصرفی را با ۳ واحد شروع کنید، طی روزهای متوالی ، دوز مصرف را یک واحد بالا ببرید تا به دامنه متعادل و مورد نظر برسید.این اقدام بهتر از این است که بخواهید دوز مصرفی را محاسبه و سپس تزریق کنید. در نتیجه عده ای در میابند دوز مصرف انسولین کمتر یا بیشتر از آن چیزی است که بوسیله راهنمای وزن به آنها دیکته می شود . بویژه ورزشکارانی که هورمون رشد مصرف می کنند اغلب به انسولین بیشتری نیاز دارند زیرا HGH درمانی هم ترشح هورمون انسولین را کاهش داده و هم مقاومت سلولها را در برابر آن افزایش می دهد.

یکی از نکاتی که باید به آن توجه داشته باشید این است که تا چند ساعت پس از مصرف انسولین ، کربو هیدرات مصرف کنید ( بدون توجه به دوز تزریق ۱۰۰ گرم کربوهیدرات مصرف کنید ).زمان مصرف را طوری تنظیم کنید که ۲۰ تا۳۰ دقیقه پس از مصرف انسولین باشد.بسیاری از ورزشکاران کراتین مونوهیدرات را همراه کربو هیدرات میل می کنند زیرا انسولین می تواند کراتین را به سرعت و به شدت وارد عضلات کند .یک ساعت پس از تزریق انسولین،یک وعده غذا خورده یا از یک مخلوط پروتئین استفاده کنید.در واقع نوشیدنی کربوهیدراتی و خوردن یک وعده غذا و مخلوط پروتئین ضروری می باشد .در غیر اینصورت قند خون به طرز خطرناکی افت کرده و ورزشکار احتمالا در وضعیت هیپوگلیسمی قرار می گیرد . هیپوگلیسمی ، نگرانی عمده کسانی است که از انسولین استفاده می کنند .این وضعیت خطرناک زمانی پیش می آید که گلوکز خون بیش از حد معمول کاهش یابد . مصرف کنندگان انسولین به نوعی با این واکنش مرگبار مواجه شده اند . بنابراین یکی از مسایل مهم این است که علایم هشدار دهنده هیپوگلیسمی را بشناسید.
این علایم عبارتند از : گرسنگی ،خواب آلودگی ، تاری دید ، بدخلقی، سرگیجه،تعریق، تپش قلب ، لرزش ، بی قراری ، احساس خارش یا سوزش در دست ،پا ، لب یا زبان ، حواس پرتی ، عدم توانایی جهت تمرکز حواس ، سردرد و….
در صورت مشاهده هر یک از این عوارض بلافاصله غذا یا نوشیدنی حاوی قند های ساده مثل شکلات یا نوشیدنی کربوهیدراتی بخورید تا دچار هیپوگلیسمی نشوید.

منبع : takandam.ir